[blog] of Me ::.. ปลาทองในตู้ *

บางทีมันก็เป็นเรื่องเหมือนเป็นปกติไปแล้วที่เอาแต่ลอยไปลอยมา...ไปวันวัน
ตั้งแต่เลิกกันไป ก็รู้สึกดีที่ได้อยู่คนเดียว...แต่ก็เหงาอีก (._.")
ช่วงนี้เพื่อนก็ชวนกันออกเที่ยวบ๊อยบ่อย ออกกันวันเว้นวัน ขนาดวันพระมันยังไม่เว้นกันเลย
ออกกันจนแทบจะเป็นเจ้าของร้านเหล้าได้ละ

(มุมแรกในวงเหล้า)
ตอนนี้ทำโปรเจคจบจนแทบจะกลายร่างเป็นมนุษย์โปรเจค >w<
แต่ก็ยังสติวทำตัวลั้นลาอาปาเช่...ฮะฮ่า โรคจิตเนอะ

เมื่อวานไปนั่ง ร้านกลางแปลง ที่ซอยรัชดา32 (ซอยอาภาภิรมย์) <---- มันเขียนแบบนี้เปล่าเนี่ย
พอดีเอากล้องถ่ายรูปไปด้วย เลยถ่ายรูปกันมาเยอะพอสมควร
(รูปไร้สาระอ่ะนะ...ถ่ายกันเอง)
ร้านเป็นกันเอง เพลงน่ารัก >w< ช๊อบบบบบ
ห้าคน กินกันอิ่มหนำสำราญ ทำตัวเหมือนหิวข้าวกันมาตั้งแต่ชาติปางไหน
ไปถึงเป็น ตัวกินกับ กันหมดเลย ......อ๊ากกกกกก หิววววว

คือจริงๆ....ไม่ได้คิดจะออกไปกินเหล้ากัน แต่ชวนกันไปชวนกันมา
สุดท้ายก็ออกกันไปจนได้สิหน่ะ >w< ทั้งๆที่ตอนแรกแต่ละคนบอกจะอยู่บ้านกันทั้งนั้น
คงเป็นเพราะช่วงนี้อาการเดียวกันหมด อาการเหงากำเริบ
ตอนนี้ยังไม่ออกอาการขั้นรุนแรง เด๋วลองดูตอนปลายปี...อาจจะมีดิ้นตาย กันไปได้ซักข้างหนึ่ง -____-"

ขอพูดเรื่องความรู้สึกนิดนึงได้ป่ะ....
ช่วงนี้เป็นอารมณ์ว่างเปล่ายังไงก็ไม่รู้อ่ะ
ใครบางคนที่เหมือนว่าจะรู้สึกดีๆกัน ก็รู้สึกว่ามันมีอะไรโล่งๆอยู่ตรงกลาง
มีใครหลายคนเข้ามาในชีวิต แต่ก็ไม่ได้รู้สึกดีหรือไม่ดีกับใครคนไหนเป็นพิเศษ
....ก็เพราะดันไปรู้สึกดีกับคนบางคนซะแล้วหน่ะสิ

แล้วก็ดันเป็นคนที่ไม่ควรจะไปรู้สึกดีซะด้วย เพราะเป็นผู้ชายประเภทกวนตีน
แล้วก็ชิลล์ชีวิต โลกส่วนตัวสูงเกินกว่าจะมาคบใครได้จริงจัง
แต่บางสิ่งบางอย่างมันทำให้ผูกพันในส่วนหนึ่งไปแล้ว....(นี่แหละหน่ะคนเรา)
ก็เพราะเป็นแบบนี้ละมั้ง ชั้นถึงได้เกลียดความผูกพัน
เพราะในวันนึงมันจะทำให้เรารู้สึกเศร้าหรือเหงากว่าที่มันควรจะเป็น.....นี่แหละชีวิต

ได้อ่านบทควมเรื่องเรือกับประภาคารของ ปราย พันแสง
นักเขียนคนโปรด....ตอนนี้คงเป็นความรู้สึกแบบนั้นแหละ
เพราะสุดท้ายปลายทางของเรือแบบเราที่ดั๊นเผลอใจให้
ประภาคารไป ก็ต้องไปจอดที่ท่าเรือ
การที่เราหลงรักประภาคารก็เพราะประภาคารมีแสงไฟ
แสงไฟที่ทำได้แค่ส่องไม่ให้เราหลงทางกลางทะเล
แต่ไม่ใช่แสงไฟที่จะพาเราไปจอดเทียบประภาคาร

บางที...การเป็นเรือแบบเราอย่างน้อยก็พอจะเข้าใจได้ว่า
ต่อให้แสงไฟของประภาคารสวยแค่ไหน แต่ประภาคารเค้าก็มีจุดยืนและโลกของเค้า
โลกที่แคบสำหรับตัวเค้า...จนยากที่จะให้ใครเข้าไป

ปัจฉิมลิขิต
- ตอนนี้ที่ไม่สบายใจ...เพราะทำเรื่องที่ไม่ควรทำไปซะแล้ว
- วันนี้ก็ยังได้คุยกับประภาคารเหมือนเดิม และยังคงโดนกวนตีนเหมือนเดิม (._.")
- อยากไปเดินเล่นสะพานพุทธ ลากกล้องไปด้วยดีมั๊ย....เผื่อจะหายเหงา